Na czym polega zrównoważony rozwój w budownictwie

Dbałość o przyrodę podczas realizacji inwestycji budowlanych przejawia się zarówno stosowaniem ekologicznych materiałów, zmniejszaniem zapotrzebowania na energię, jak i właściwą aranżacją przyległych terenów zielonych. Świadome projektowanie architektury budowlanej oraz krajobrazu pozwala na maksymalizację korzyści wynikających z tzw. zielonych rozwiązań, jednocześnie minimalizując destrukcyjny wpływ rozwoju cywilizacji na środowisko naturalne – w tym czynniki kluczowe dla jakości życia człowieka.

Jednym z elementów takich działań proekologicznych jest również stawianie na nieszkodliwe dla środowiska i człowieka materiały budowlane i wykończeniowe, które dodatkowo można poddać po czasie recyklingowi. Optymalne jest m.in. wykorzystywanie materiałów zapewniających najlepszą izolację termiczną, co w efekcie skutkuje ograniczeniem zużycia energii elektrycznej i cieplnej. Idealne jest także bazowanie na alternatywnych źródłach energii, czyli np. zabudowie instalacji zasilanych geotermalnie (pompy ciepła) albo solarnie (fotowoltaika, w tym systemy BIPV). Parametry cieplne budynków, jak i jakość powietrza w pomieszczeniach zamkniętych można natomiast w wydatnych stopniu optymalizować, dzięki innowacyjnym konstrukcjom i systemom, a także stosując w wykończeniu duże powierzchnie zielone – w tym żywe zielone ściany, sufity czy dachy.

Wszelka dysharmonia w obszarze środowiska naturalnego, na które budownictwo ma niewątpliwie duży wpływ, prowadzi do zaburzenia zrównoważonego rozwoju. W kolejnych dziesięcioleciach XX wieku rozwój cywilizacyjny i technologiczny odbywał się w niezwykle szybkim tempie, generując równocześnie ogromne koszty po stronie strat środowiskowych, a także po stronie jakości życia na terenach zurbanizowanych. Ostatnie dekady to lata badań i wzrostu świadomości w zakresie wpływu rozwoju cywilizacyjnego na degradację środowiska, a także wpływy samego środowiska na zapewnienia zdrowia fizycznego i psychicznego człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem mieszkańców dużych miast.

Zaburzenie tej równowagi szczególnie widoczne jest w sytuacji, kiedy nie docenia się funkcji retencyjnej przyrody i minimalizuje powierzchnię terenów zielonych – na rzecz „betonowej” zabudowy i infrastruktury. Świadomość wzajemnych powiązań zapoczątkowała zmiany w wielu branżach, których wynikiem miało być zapewnienie możliwości rozwoju pozbawionego tak ogromnych kosztów środowiskowych – a zatem rozwoju zrównoważonego. Nowoczesna architektura przestrzeni i urbanistyka, jest świadoma strategicznej roli zieleni w stylizacji wnętrz oraz aranżacji pleneru. Coraz powszechniej ma to odzwierciedlenie w koncepcjach projektowych, skomponowanych w oparciu o naturalne rozwiązania i bioróżnorodność.

Warto pamiętać, że zrównoważony rozwój w budownictwie ma za zadanie zapewnić rozsądny i sukcesywny wzrost standardu życia – nie tylko obecnego, ale przede wszystkim przyszłych pokoleń. Miliony lat istnienia ewoluującej przyrody oraz zachodzących w niej zjawisk, powinny być dla nas nauką i źródłem do czerpania wiedzy na temat najlepszych rozwiązań. W dłuższej perspektywie czasu synergia wynikająca ze ekorozwoju z pewnością przełoży się na optymalną efektywność w każdej sferze aktywności człowieka.